Kolejnym bardzo ważnym czynnikiem, jaki utrzymał komunizm u władzy w latach trzydziestych była niebywała intensywność z jaką była wprowadzana industrializacja. Społeczeństwo zostało totalnie postawione na nogi, zmobilizowane niemal jak na największą i najgroźniejszą wojnę. Ludzie żyli myślą o tym, że uczestniczą w ogromnym - największym w huistorii świata- projekcie zmieniania społeczeństwa, gospodarki. Industrializacja szła tak szybko, była przedstawiana przez wszechobecną i bardzo silną propagandę jako tak niesamowita i tak potrzebna, że ludzie powinni oddawać za nią życie. I faktycznie, oddawai - i to nie tylko przymusowo! Nie brakowało aktywistów - szczególnie młodych idealistów - którzy byli gotowi w imię idei budowy zinustralizowanego państwa jechać na Syberię i tam, w skrajnie trudnych i wyniszczających organiznm warunkach, pracować na rzecz budowy państwa realnego socjalizmu. Oczywiście przeciętny człowiek nie był chętny do tak wielkich poświęceń, jednak idea uczestniczenia w procesie industrializacji na pewno na niego działąła - robotnik był zapewne dumny z tego, że może być jednym z tysięcy, którzy budują nowy, wspaniały świat. Wmawiano ludziom, że aktualne trudności są jedynie przejściowe, a po industrializacji nastąpi w Rosji radzeckiej prawdziwy raj na ziemi.