W latach dwudziestych ubiegłego wieku w Rosji władzę na dobre przejęli bolszewicy. Oprócz oczywistego systemu represyjnego opierali swoje rządy na kilku innych czynnikach. Jednym z najważniejszych była idea: internacjonalna rewolucja proletariatu miała zjednoczyć cały kraj i przysporzyć Rosji - a później już Związkowi Socjalistycznych Republik Radzieckich - mnóstwo przyjaciół wśród zwykłych ludzi na całym świecie. Rewolucja była oparta na postępie kulturowym i gospodarczym. Władza leninowców opierała się więc w dużej mierze - bo oczywiście nie tylko - na sile przyciągania wielkiej idei. W 1924 roku zmarł Włodzimierz Lenin, główny twórca polityki bolszewickiej. Po jego śmierci w partii doszło do bardzo silnych walk o władzę, które zachwiały stabilnością całego kraju. Zwycięzcą okazał się Józef Stalin, Gruzin, który absolutnie bezwzględnie postępował ze swoimi przeciwnikami politycznymi - nierzadko posuwał się do zlecenia zabójstw, do zastraszeń, terroru. Swój system zdobywania władzy w partii przeniósł w późniejszym czasie na cały kraj - rozkręcił w Rosji taki terror, jakiego nigdy jeszcze nie doświadczył - i do czasów nam współczesnych nie miał doświadczyć - żaden kraj, żaden naród.